على اكبر نفيسى ( ناظم الأطبا )

3835

فرهنگ نفيسى ( فارسى )

وجم : مرد ناكس و كمينه . و رجل وجم سوء : مرد بد . وجم ( vajm ) م . ع . وجم من الامر وجما و وجوما ( از باب ضرب ) : دست كشيد از آن كار از روى كراهت . و وجم فلان : خاموش گشت فلان از اندوه و از خشم . و لم اجم عنه : به صيغه مضارع متكلم : يعنى خاموش نشدم از وى از ترس و بيم . و وجم الشئ : ناپسند داشت آن چيز را . و نيز وجم : لگد زدن بر سينه و مشت زدن بر گردن و سينه . وجم ( vajm ) و ( vajam ) ا . ع . نشان در راههاى دشت و بيابان و يا سنگهاى برهم نهاده ستبرتر و درازتر از اروم كه قوم عاد جهة هدايت راهها بر پشته‌ها گذاشته بودند . ج : اوجام . وجم ( vajam ) ا . ع . بخيل سبك اندام ناكس . وجم ( vajem ) ص . ع . مرد ترش‌روى سر فرو افگندهء از شدت اندوه و حزن . وجمة ( vajmat ) ا . ع . يك بار خوردن . و بر روى در افتادن در خوردن . و نام جايى . وجمة ( vajamat ) ا . ع . ننك و عار . و جن ( vajn ) م . ع . و جن به وجنا ( از باب ضرب ) : دور انداخت آن را . و و جن به الارض : بر زمين كوفت آن را . و و جن القصار الثوب : كوفت آن گازر جامه را . و جن ( vajjana ) ع . كلمه فعل از وجين . يق : ما ادرى اى من و جن الجلد هو توجينا : يعنى نمىدانم كه كدام كس است او . وجناء ( vajn ' ) ا . ع . ماده شتر سخت و استوار اندام و يا ماده شتر بزرك وجنة . وجنات ( vajan t ) ع . ج . وجنة . وجنات ( vajan t ) ا . پ . مأخوذ از تازى - رخساره و چهره و رنك‌روى . وجنة ( vajnat ) و ( vejnat ) و ( vojnat ) و ( vajanat ) و ( vajenat ) ا . ع . رخسار و يا تندى رخسار . ج : وجنات . وجنك ( vajnak ) ا . پ . منقار مرغ . وجنه ( vajne ) ا . پ . مأخوذ از تازى - جزء برآمدهء از رخسار . و باصطلاح تشريح آن استخوان از استخوانهاى صورت كه در زير چشم واقع شده و برآمدگى رخسار از وى مىباشد . وجوب ( vajub ) و ( vojub ) م . ع . وجب عليه وجوبا و وجوبا وجبة ( از باب ضرب ) : لازم شد او را . و وجب عنه : برگرديد از آن . وجوب ( vojub ) ا . ع . ضرورت . و مرك . و قرض و وام و دين و شدت استحباب . و سزاوارى . وجوب ( vojub ) م . ع . وجب البيع و الحق وجوبا وجبة ( از باب ضرب ) : ثابت و لازم گرديد آن بيع و آن حق . و وجبت الشمس وجبا و وجوبا : فرو شد آفتاب . و وجبت العين : فرو رفت چشم بمغاك . و وجب فلان : در روز يك بار خورد فلان . وجب القلب وجبا و وجيبا و وجبانا ( نيز از باب ضرب ) : تپيد دل . و وجب الحائط و نحوه وجبة : فتاد آن ديوار . و وجب الميت : افتاد مرده و مرد . قوله تعالى : فَإِذا وَجَبَتْ جُنُوبُها . و نيز وجوب : سزاوار شدن . و مقرر گشتن بيع . وجوب ( vojub ) ا . پ . مأخوذ از تازى - لزوم و ضرورت و وايى و كردن كارى كه ترك آن روا نباشد . و وجودى كه عدم آن ناممكن بود . وجوبة ( vojubat ) م . ع . وجب وجوبة ( از باب كرم ) : ترسو و بددل گرديد و گول و احمق شد . وجود ( vojud ) ا . ع . هستى ضد عدم . وجود ( vojud ) م . ع . وجد و جدا و و جدا و وجودا . ر . وجد ( vajd ) و ( vojd ) . وجود ( vojud ) ا . پ . مأخوذ از تازى - ايجاد و اختراع . و هستى و هستان و بوش و فرتاش و ذات و نفس و شخص و كس و نفر . و تنه درخت . و وجودپذير شدن : آمدن و رسيدن و فرود آمدن و آشكار گشتن و پديد شدن و ظاهر كرده شدن . و وجود دادن : ايجاد كردن و اختراع نمودن . و با وجود آن : يعنى با آن و حال آن . و بىوجود آن : يعنى بىآن . و صاحب وجود و يا با وجود : بزرك و بزرگوار و صاحب شرافت و عظمت . و نيز صاحب وجود : يعنى موجود . و وجودساز معادن : آفتاب . وجور ( vajur ) ا . ع . سخن ناپسند و شنيدن آن . وجور ( vajur ) و ( vojur ) ا . ع . داروى در دهان ريختنى . وجوز ( vojuz ) م . ع . وجز وجزا و وجوزا . ر . وجز . وجوف ( vojuf ) م . ع . وجف وجفا و وجوفا . ر . وجف . وجول ( vojul ) ا . ع . پيرمردان